رایانش ابری چیست؟

رایانش ابری به معنای ذخیره ­سازی و دستیابی به اطلاعات و برنامه ­ها از طریق اینترنت به جای استفاده از درایو هارد دیسک است.

زمانی که کاربر اطلاعات را بر روی کامپیوتر ذخیره می­کند و یا هنگامی که یک برنامه را از طریق هارد دیسک خود اجرا می­کند، این عمل رایانش محلی نام دارد.

در این حالت تمام اطلاعات و برنامه ها به صورت فیزیکی در نزدیک کاربر قرار دارند. در رایانش محلی تمام اطلاعات به صورت ساده و سریع در اختیار کامپیوتر کاربر و دیگر کامپیوترهای موجود در شبکه محلی قرار می­گیرد.

رایانش ابری، مدلی بر پایه شبکه ­های کامپیوتری مانند اینترنت است. در این مدل کاربر از طریق اینترنت به اطلاعات و برنامه های کاربردی دسترسی پیدا خواهد کرد.

مؤسسه ملی فناوری و استانداردها NIST)National Institution of Standard and Technology)  برای رایانش ابری سه مدل متفاوت تعریف کرده است.

  1. SaaS ) Software as a Service)
  2. PaaS ) Platform as a Service)
  3. IaaS ) Infrastructure as a Server)

SaaS ) Software as a Service -1):

این مدل یک مدل ارائه سرویس است. در این مدل کاربر از نرم افزارهای ارائه شده توسط یک ارائه دهنده سرویس استفاده میکند.

در واقع کاربران از طریق مرورگر وب به نرم افزارهای مختلف دسترسی پیدا میکنند. کاربران در این مدل حق مدیریت و کنترل هیچ یک از زیرساخت­ های ابری را ندارد.

سیستم SaaS برای زمانی مناسب است که یک برنامه با ورودی کم از طریق کابر اجرا میشود.

اکثر سرویس­های SaaS یک اشتراک با یک هزینه ماهانه ثابت ارائه میدهند. کابر خریدار این سرویس از قبل می­تواند متناسب با کاربرد و برنامه هایی که احتیاج دارد هزینه ها را برآورد کند.

مزایای SaaS:

– برنامه ها از طریق اینترنت قابل دسترس ­اند.

– سرویس بر روی یک سرور راه دور قرار دارد.

– مقیاس پذیر است.

– در ازای پرداخت هزینه توسط کاربر، امنیت و نگهداری سرویس را تضمین میکند.

– از آنجایی که استفاده از این سرویس ها بر روی شبکه محلی هزینه بر است، کاربر با استفاده از این سرویس میتواند در  هزینه صرفه جویی کند.

مثال: Google apps, Dropbox, sales force, Zendesk

۲-  PaaS) Platform as a Service):

این مدل از سرویس، نرم افزار و سخت افزارهایی را از طریق اینترنت در اختیار کاربران میگذارد.

کاربران از طریق ابزاری که این سرویس در اختیارشان میگذارد اقدام به ایجاد و توسعه برنامه های کاربردی میکنند.

در واقع کاربران در این مدل امکان ایجاد یک برنامه منحصر به فرد و قابل تنظیم دارند. از آنجایی که در این سرویس کابر احتیاجی به کد نویسی گسترده ندارد، در مقایسه با رویکرد سنتی، برنامه نویسی و گسترش برنامه ها با هزینه پایین و در زمان کم انجام خواهد شد.

این سرویس برای تجارت و سازمانهایی که قصد ایجاد یک برنامه منحصر به فرد برای خود، بدون هزینه کردن زیاد و مسئولیت کم را دارند مناسب خواهد بود.

در واقع این سرویس به کاربر برنامه نویس این امکان را می دهد تا به جای پرداختن به جنبه های نگهداری و مدیریتی به فکر ایجاد خلاقیت و نوآوری باشد.

در این مدل کابر اجازه گسترش برنامه ها را خواهد داشت. اما حق دسترسی، کنترل و مدیریت زیرساخت های ابری ماند شبکه، سرورها و سیستم های عملیاتی و ذخیره سازی را نخواهد داشت.

مزایای PaaS:

– دسترسی آسان از طریق اینترنت.

– امکان استفاده چندین کاربر از سرویس.

– مقیاس پذیری. کابران با توجه به اندازه سازمان و تجارت خود میتوانند از منابع مختلف موجود استفاده کنند.

– اجرای آسان بدون نیاز به دانش و آگاهی نحوه اجرا.

مثال: Windows Azure, Magneto, Commerce cloud

۳- IaaS) Infrastructure as a Server):

در این سرویس کاربر اجازه پردازش، ذخیره­ سازی، شبکه بندی و محاسبات را دارد.

در واقع کاربر در این مدل مجاز به گسترش و اجرای نرم افزارهای مختلف خواهد بود.

کاربر سرویس گیرنده در این سرویس نیز اجازه کنترل و مدیریت زیرساخت­ های ابری را نخواهد داشت اما میتواند مسئولیت برخی بخشها مانند فایروالهای هاست را بر عهده بگیرد.

مزایای Iaas:

– حفظ زیرساخت­های IT برای سازمانها هزینه بر خواهد بود.

این کار اغلب احتیاج به سرمایه گذاری در سخت افزارهای فیزیکی دارد. برای این کار به پیمانکاران و متخصصین IT احتیاج است تا زیرساخت ها را نگهداری و به روز رسانی کنند. با استفاده از این سرویس احتیاجی به پیمانکار نبوده و کابران به راحتی به پلتفرمهای IaaS دسترسی و نظارت دارند.

– با استفاده از این سرویس، کاربران میتوانند متناسب با گسترش شغل خود سرویس ­هایی که احتیاج دارند خریداری کنند.

– راه حل های ارائه شده قابل انعطاف و مقیاس پذیرند و کاربران بدون از دست دادن سرمایه میتواند سرویس های خود را جایگزین و تعویض کند.

– امکان استفاده چند کاربر همزمان.

مثال:  Google computing service, Digital ocean

تمام این مدل ها بر روی ابرها قابل پیاده سازی و اجرا هستند.

ابرها نیز به طور کلیه به سه دسته مختلف تقسیم میشوند:

  1. ابر عمومی (Public Cloud)
  2. ابر خصوصی (Private Cloud)
  3. ابر ترکیبی (Hybrid Cloud)

۱- ابر عمومی:

ابر عمومی رایج ترین نوع ابر در شبکه است.

در این نوع ابر، منابع مانند سرورها و محل های ذخیره سازی توسط یک ارائه دهنده (شخص سوم) به کاربران از طریق اینترنت ارائه میشود.

در ابر عمومی تمام سخت افزار و نرم افزارها و سایر زیرساخت­ها توسط ارائه دهنده ابر پشتیبانی و مدیریت میشوند.

در این ابر کاربر، سخت افزار و محل ذخیره سازی را با دیگر کاربران استفاده کننده از ابر به اشتراک می­گذارد.

ابرهای عمومی غالباً جهت ارائه ایمیل مبتنی بر وب، برنامه های کاربردی، مکان ذخیره سازی، محل تست و ایجاد برنامه استفاده میشوند.

 

مزایای ابر عمومی:

– هزینه پایین. در این ابر نیازی به تهیه نرم افزار یا سخت افزار نیست و کاربر فقط هزینه سرویس مورد نظر خود را خواهد پرداخت.

– عدم نیاز به تعمیر و نگهداری. ارائه دهنده سرویس از آن نگهداری خواهد کرد.

– مقیاس پذیری. منابع درخواستی برای تامین نیازهای کاربر همواره در دسترس خواهند بود.

– قابلیت اطمینان بالا. شبکه بزرگ سرورها نبودن خطا را برای کاربران تضمین میکند.

۲- ابر خصوصی:

یک ابر خصوصی شامل منابع محاسباتی است که به صورت منحصر به فرد توسط یک سازمان یا شرکت استفاده میشود.

ابر خصوصی به صورت فیزیکی میتواند در مرکز داده های سازمان کاربر قرار داشته باشد و یا توسط یک ارائه دهنده، میزبانی شود.

در یک ابر خصوصی خدمات و زیر ساختها همواره در یک شبکه خصوصی نگهداری میشوند و نرم افزار و سخت افزارها صرفاً به یک سازمان خاص تعلق می یابد.

یک سازمان با استفاده از ابر خصوصی میتواند منابع را در جهت دستیابی به نیازمندیهای خود تغییر و سازماندهی کند.

ابرهای خصوصی غالباً توسط سازمانهای دولتی، موسسات مالی و دیگر سازمانهای متوسط و بزرگ که به دنبال کنترل بالا بر روی منابع سازمان خود هستند استفاده میشوند.

مزایای ابر خصوصی:

– انعطاف پذیری بالا. سازمان بر اساس نیازهای خود میتواند سرویس را تغییر داده و سازماندهی کند.

– امنیت بهبود یافته. منابع در این ابر با دیگر کاربران به اشتراک گذاشته نمیشوند. در نتیجه امکان کنترل و امنیت بالا در این ابر حاصل میشود.

– مقیاس پذیری بالا. این ابر در مقایسه با ابر عمومی از کارآیی و مقیاس پذیری بالاتری برخوردار است.

۳- ابر ترکیبی:

این نوع از ابرها، زیر ساخت های ابرهای عمومی و خصوصی را باهم ترکیب میکند تا سازمانها بتوانند از مزایای هر دو ابر در کنار هم بهره مند شوند.

در یک ابر ترکیبی، داده ها و برنامه های کاربردی میتوانند بین ابرهای خصوصی و عمومی جا به جا شوند.

برای مثال از ابرهای عمومی میتوان برای خدماتی که امنیت بالایی لازم ندارند مانند ایمیل تحت وب استفاده شود. در مقابل برای عملیات و نیازهای حساس مانند گزارش مالی سازمان باید از ابر خصوصی استفاده کرد.

در ابر ترکیبی، ترکیدن ابر (Cloud Bursting) یک گزینه است و زمانی اتفاق می افتد که یک برنامه که بر روی ابر خصوصی در حال اجراست، نیاز به یک رویداد کوتاه مدت مانند خرید آنلاین بر روی برنامه باشد، در این صورت سازمان میتواند از ابر عمومی جهت منابع اضافی استفاده کند.

مزایا:

– کنترل بالا. سازمانها میتوانند یک زیر ساخت برای منابع حساس خود ایجاد و آن را کنترل کنند.

– انعطاف پذیری. سازمانها در صورت نیاز میتوانند از منابع موجود در ابرهای عمومی استفاده کنند.

– مقرون به صرفه. با امکان استفاده از ابر عمومی در صورت نیاز، سازمانها برای منابع در زمان نیاز هزینه خواهند کرد.

– سهولت استفاده. انتقال یکجای منابع به ابر لازم نیست و کابران میتوانند منابع خود را به تدریج به ابر منتقل کنند.

 

استفاده از رایانش ابری در مقایسه با رایانش محلی بسیاری از عملیات را در بستر شبکه برای سازمانها آسانتر کرده است.

امروزه اکثر سازمانها بر اساس نیاز خود از ابرها جهت دریافت خدمات مختلف از طریق اینترنت استفاده میکنند.

 

دیدگاهتان را بنویسید

مشاوره: ۰۴۱۳۵۵۴۹۴۷۹