اشتباهات رایج در انتخاب دوربین مدار بسته: قسمت اول

در این بخش یکی از رایج­ترین اشتباهات در انتخاب نوع دوربین را بررسی می کنیم. این اشتباه معمولا بر اثر وسوسه های کاهش هزینه رخ می­دهد.

اشتباه اول: انتخاب دوربین های با دید وسیع (wide lens) در محل هایی که جزئیات تصویر مهم است.

دوربین های با لنز وسیع (لنزهای کوچکتر از mm 4) زاویه دید گسترده ای دارند و برای نظارت کلی محیط بسیار خوب هستند. اما اگر میخواهیم جزئیاتی مانند چهره افراد را مشاهده کنیم این دوربین ها ما را به هدف خود نخواهند رساند.

فرض کنید یک دوربین  با لنز mm 2.8  و یک دوربین با لنز mm 6  داریم. اندازه سنسور هر دو با هم برابر است و رزولوشن هر دو نیز ۲ مگاپیکسل است. در دوربین اول، هر بخش از تصویر نسبت به دوربین دوم به تعداد پیکسل های کمتری تعلق دارد. به عبارت بهتر در دوربین دوم جزئیات بیشتری قابل مشاهده است. این موضوع در تصویر زیر به خوبی مشاهده می شود.

 

تصویر۱: عرض تصویر در دوربین با لنزهای مختلف

فرض کنیم اندازه CCD یک مقدار مشخص x اینچ است. عرض تصویر در لنز ۲٫۸ مقدار A1، در لنز ۴ مقدار A2 و در لنز ۶  مقدار A3 است. با توجه به اینکه A1>A2>A3 پس نسبت x/A1 کوچکتر از x/A2 و این مقدار کوچکتر از x/A3 خواهد بود. در نتیجه در دوربین با لنز ۲٫۸ تعداد پیکسل هایی که به هر بخش از تصویر اختصاص می یابد کمتر است و جزئیات کمتری را ضبط می کند. در تصویر زیر نمونه تصویر این دوربین ها ملاحظه می شود.

تصویر ۲: مقایسه تصویر دوربین هایی با لنز مختلف

تصویر دوربین با لنز mm 2.8 برای نظارت محیط پیرامون بسیار مناسب هستند اما تشخیص چهره افراد یا پلاک اتومبیل (چنانچه در تصویر مشاهده می شود) در تصویر چنین دوربین هایی تنها در فاصله های نزدیک به دوربین ممکن است. در تصویر فوق پلاک هیچ کدام از اتومبیل ها واضح نیست. چون تعداد پیکسل های کمی به هر بخش از تصویر اختتصاص یافته است، بزرگ نمایی (zoom) مناسبی نیز نخواهیم داشت.

چاره این کار به سه روش ممکن است:

روش اول: از دوربین های با لنز بالاتر استفاده کنیم و برای پوشش کل محوطه تعداد دوربین ها را افزایش دهیم. این موضوع زمانی مشکل ساز می شود که کارفرما با وسوسه کاهش هزینه می گوید: “یک دوربین می خواهم که کل محوطه را پوشش دهد”. به چنین افرادی باید گفت که در این صورت دوربینی خواهید داشت که همه چیز را میبیند اما هیچ چیز را درست و دقیق نمی بیند! مثلا میبیند که یک ماشین آبی یا فردی با پیراهن قرمز رنگ وارد محوطه شده است. اما نه پلاک اتومبیل قابل تشخیص است و نه چهره فرد بلیز قرمزی.

روش دوم: دوربینی با وضوح تصویر (resolution) بالاتر انتخاب کنیم تا قابلیت بزرگنمایی بیشتری به دست آوریم.

روش سوم: حداقل برای بخش های ورودی از دوربین های با لنز بالا استفاده کنیم تا چهره نفرات ورودی یا پلاک اتومبیل های ورودی را به صورت قابل تشخیصی داشته باشیم. ریسک این روش مربوط به زمانی است که کسی از بخش دیگری غیر از در اصلی وارد محوطه مورد نظر شود. در نتیجه روش سوم تنها در مکان های سرپوشیده که قابل نفوذ از بخش های دیگر به غیر از در ورودی نیستند، امکان پذیر است.

دیدگاهتان را بنویسید

مشاوره: ۰۴۱۳۵۵۴۹۴۷۹